Shloka 14
ययातिपतनम् — Yayāti’s Fall and the Offer of Dharma
Nārada’s Account
उनके (पुत्रोंमेंसे) दो पुत्र नरश्रेष्ठ पूरु और यदु उस कुलमें अभ्युदयशील थे। उन्हीं दोनोंसे नहुषपुत्र ययाति इस लोक और परलोकमें भी प्रतिष्ठित हुए ।।
māhīpate narapatir yayātiḥ svargam āsthitaḥ | maharṣikalpo nṛpatiḥ svargāgryaphalabhug vibhuḥ ||
ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ! ໃນວົງສະກຸນນັ້ນ ມີພະຣາຊະບຸດສອງພະອົງ ຄື ປູຣຸ ແລະ ຢະດຸ ຜູ້ເປັນນະຣະຍອດ ແລະກໍາລັງເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ. ຈາກທັງສອງນັ້ນ ຢະຢາຕິ ບຸດຂອງນະຫຸສ ໄດ້ຮັບກຽດສັກ ແລະຄວາມມັ່ນຄົງ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໂລກໜ້າ. ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຢະຢາຕິ ໄດ້ຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະພໍ່ມີບຸນທຳກັບຕະປະສະຍາດັ່ງມະຫາຣິສີ ຈຶ່ງໄດ້ເສວຍຜົນອັນປະເສີດທີ່ສຸດໃນສະຫວັນ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse links royal greatness with inner discipline: a king who is righteous and austere gains enduring honor and the ‘fruits’ of merit, even in the afterlife. It emphasizes karma-phala—ethical conduct and tapas mature into elevated states and recognition.
Nārada is describing King Yayāti’s exalted status after death: he has reached heaven and enjoys its highest rewards, being portrayed as seer-like in virtue and ascetic power.