तदलं ते विरोधेन शमं गच्छ नृपात्मज । वासुदेवेन तीर्थेन कुलं रक्षितुमहसि,अतः राजकुमार! इस विरोधसे तुम्हें कुछ मिलनेवाला नहीं है। पाण्डवोंके साथ संधि कर लो। भगवान् श्रीकृष्णको सहायक बनाकर इनके द्वारा तुम्हें अपने कुलकी रक्षा करनी चाहिये
tad alaṁ te virodhena śamaṁ gaccha nṛpātmaja | vāsudevena tīrthena kulaṁ rakṣitum arhasi ||
ກັນວະກ່າວວ່າ: «ພໍແລ້ວກັບຄວາມຕໍ່ຕ້ານນີ້, ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ; ມັນບໍ່ນຳຜົນດີແທ້ໃຫ້ເຈົ້າ. ຈົ່ງໄປສູ່ສັນຕິ. ມີວາສຸເທວະ (ພຣະກຣິສນະ) ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນສັກສິດຢູ່ຂ້າງເຈົ້າ, ເຈົ້າຄວນຮັກສາວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າ ໂດຍການປະສານສັນຕິກັບປານດຸວະ.»
कण्व उवाच
Hostility is portrayed as fruitless and self-destructive; the wiser course is śama (reconciliation). Aligning with Vāsudeva (Kṛṣṇa) as a moral and spiritual refuge enables the protection of one’s kula and dharma through peace rather than escalation.
Kaṇva addresses a prince amid rising conflict and urges him to abandon opposition, seek a settlement, and rely on Vāsudeva’s guidance/support so that the dynasty is preserved instead of being consumed by internecine war.