कण्व उवाच तथा त्वमपि गान्धारे यावत् पाण्डुसुतान् रणे । नासादयसि तान् वीरांस्तावज्जीवसि पुत्रक,कण्व मुनि कहते हैं--गान्धारीनन्दन वत्स दुर्योधन! इसी तरह तुम भी जबतक रणभूमिमें उन वीर पाण्डवोंको अपने सामने नहीं पाते, तभीतक जीवन धारण करते हो
kaṇva uvāca tathā tvam api gāndhāre yāvat pāṇḍusutān raṇe | nāsādayasi tān vīrāṁs tāvaj jīvasi putraka ||
ກັນວະມຸນີກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ ບຸດແຫ່ງຄັນທາຣີ—ລູກເອີຍ! ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ພົບຫນ້າກັບວີຣະບຸດຂອງປານດຸໃນສະໜາມຮົບ, ຕາບນັ້ນເທົ່ານັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງຍັງດຳລົງຊີວິດ»។
कण्व उवाच
The verse warns that reckless hostility and pride-driven insistence on war lead toward self-destruction: Duryodhana’s life is portrayed as hanging on the moment he truly confronts the Pāṇḍavas, implying that unrighteous aggression invites inevitable ruin.
Sage Kaṇva addresses Duryodhana (as ‘son of Gāndhārī’) and delivers a sharp admonition: until Duryodhana actually meets the Pāṇḍavas in battle, he remains alive—suggesting that the coming confrontation will be fatal and that his course is perilous.