Shloka 17
गौएँ, काँसीके दुग्धपात्र, वस्त्राभूषणोंसे विभूषित और सम्पूर्ण मनोवाञ्छित गुणोंसे युक्त कन्याएँ, नाना प्रकारके यान, विचित्र भवन, भूमि, वस्त्र, सुवर्ण, वाहन, घोड़े, मतवाले हाथी, शय्या, शिबिकाएँ, सजे-सजाये रथ तथा घरमें जो कोई भी श्रेष्ठ वस्तु और महान् धन हो, वह सब ब्राह्मणोंको देने चाहिये। स्त्री-पुत्रोंसहित अपने शरीरको भी उनकी सेवामें लगा देना चाहिये ।। श्रद्धया परया युक्त क्रमशस्तस्य पारग: । शक्तित: सुमना हृष्ट: शुश्रुषुरविकल्पक:
śraddhayā parayā yuktaḥ kramaśas tasya pāragaḥ | śaktitaḥ sumanā hṛṣṭaḥ śuśrūṣur avikalpakaḥ ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຄວນໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ—ງົວ, ພາຊະນະໃສ່ນົມຈາກກາສີ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະເຄື່ອງປະດັບ, ສາວນ້ອຍຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນພຶງປາດຖະໜາ, ພາຫະນະຫຼາຍປະເພດ, ເຮືອນວິມານອັນພິສົດ, ຜືນດິນ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ຄຳ, ພາຫະນະ, ມ້າ, ຊ້າງທີ່ກຳລັງເຂົ້າຮຸດ, ເຕຽງນອນ, ສິບິກາ, ແລະລົດທີ່ປະດັບງາມ; ພ້ອມທັງສິ່ງດີເລີດແລະຊັບສິນອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃດໆໃນເຮືອນ—ຄວນໃຫ້ທັງໝົດ. ພ້ອມກັບພັນລະຍາແລະບຸດຊາຍ ຄວນນຳແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງໄປອຸທິດໃນການຮັບໃຊ້ພວກເຂົາ. ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຈຶ່ງຄວນກ້າວໄປທີລະຂັ້ນ ຈົນເຖິງຝັ່ງອັນໄກ (ແຫ່ງການກະທຳ) ຕາມກຳລັງ—ໃຈຊື່ນບານ ປິຕິຍິນດີ ມຸ່ງຫມັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ ແລະບໍ່ລັງເລໃຈ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
To practice dāna and service with supreme faith and unwavering resolve—progressing steadily, giving according to one’s capacity, and remaining cheerful and devoted rather than hesitant or calculating.
Vaiśaṃpāyana describes an ideal of meritorious giving: a comprehensive offering of valuable possessions (and even personal service with one’s family) to brāhmaṇas, framed as a disciplined, step-by-step pursuit carried out with faith and steadfastness.