Shloka 54
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
नित्यसिद्ध मोक्षस्वरूप भगवान् कृष्णद्वैपायनने धर्मकी कामनासे इस महाभारतसंदर्भकी रचना की है ।।
vaiśampāyana uvāca |
ṣaṣṭiṁ śata-sahasrāṇi cakārānyāṁ sa saṁhitām |
triṁśac-chata-sahasrāṇi deva-loke pratiṣṭhitam |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະກຣິດສະນະ ທະໄວປາຍະນະ (ວຽາສະ) ຜູ້ມີພຣະພາກ ຜູ້ມີສະພາບເປັນໂມກສະອັນສຳເລັດພ້ອມຢູ່ເປັນນິດ ໄດ້ຮຽບຮຽງສັນທະນາມະຫາພາຣະຕະນີ້ ໂດຍຄວາມປາຖະໜາໃນທັມມະ. ແຕ່ເດີມ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງສັງຫິຕາມີຫົກລ້ານສະໂລກ; ໃນນັ້ນ ສາມລ້ານສະໂລກໄດ້ຕັ້ງຢູ່ ແລະແຜ່ຫຼາຍໃນເທວະໂລກ. (ສະບັບອື່ນໆ ມີໃຊ້ໃນປິຕຣະໂລກ ແລະຢັກສະໂລກ; ແລະສະບັບໜຶ່ງມີໜຶ່ງແສນສະໂລກ ໄດ້ແຜ່ຫຼາຍໃນໂລກມະນຸດ)».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes the Mahābhārata’s sacred authority and vastness, portraying it as a Dharma-centered work transmitted across multiple cosmic realms, with a human-accessible recension distilled for this world.
Vaiśampāyana describes how Vyāsa composed the Mahābhārata in different large recensions and how these versions became established in various realms, including a version circulating among the gods.