Shloka 52
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा—व्यासोपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and Vyāsa’s Counsel
इदं तु वचन श्रुत्वा तव देवनियोगजम् । धारयिष्याम्यहं प्राणान् घटिष्ये न तु शोचितुम्,“अब आपका यह वचन सुनकर कि सब कुछ देवताओंकी प्रेरणासे हुआ है, मैं अपने प्राण धारण करूँगा और यथाशक्ति इस बातके लिये भी प्रयत्न करूँगा कि मुझे शोक न हो'
idam tu vacanaṁ śrutvā tava devaniyogajam | dhārayiṣyāmy ahaṁ prāṇān ghaṭiṣye na tu śocitum ||
ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ—ວ່າສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນທັງໝົດເປັນໄປຕາມການຈັດສັນຂອງເທວະ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕັ້ງໃຈໃຫ້ໝັ້ນ ແລະດໍາລົງຊີວິດຕໍ່ໄປ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະພະຍາຍາມຕາມກໍາລັງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕົນເອງຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າ.
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Even amid unbearable loss, one should strive to sustain life and restrain grief by recognizing events as operating under a larger cosmic order (daiva/devaniyoga), turning sorrow into disciplined endurance.
In the grief-filled context of the Strī Parva, a bereaved speaker responds to counsel that the calamity occurred through divine dispensation, resolving to keep living and to make an effort not to succumb to lamentation.