Shloka 25
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा—व्यासोपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and Vyāsa’s Counsel
उस समय विश्वधारिणी पृथ्वीने वहाँ एकत्र हुए देवताओंके पास जाकर कहा --“'महाभाग देवताओ! आपलोगोंने उस दिन ब्रह्माजीकी सभामें मेरे जिस कार्यको सिद्ध करनेकी प्रतिज्ञा की थी, उसे शीघ्र पूर्ण कीजिये' ।। तस्यास्तदू वचन श्रुत्वा विष्णुलोकनमस्कृत: । उवाच वाकयं प्रहसन् पृथिवीं देवसंसदि
tadā viśvadhāriṇī pṛthivī tatra samāgatān devān upagamya uvāca— “mahābhāgā devatāḥ! yūyaṁ yadā brahmaṇaḥ sabhāyāṁ mama yat kāryaṁ sādhayiṣyāma iti pratijñātaṁ tat kṣipraṁ pūrayata” iti. tasyās tad u vācanaṁ śrutvā viṣṇulokanamaskṛtaḥ, uvāca vākyaṁ prahasan pṛthivīṁ devasasaṁsadi.
ໃນເວລານັ້ນ ແຜ່ນດິນ—ຜູ້ຄໍ້າຈຸນໂລກ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາບັນດາເທວະທີ່ຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ກິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າທີ່ພວກທ່ານເຄີຍຮັບປາກວ່າຈະໃຫ້ສໍາເລັດໃນສະພາຂອງພຣະພຣະຫມາໃນວັນນັ້ນ ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍໄວ»។ ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ໃນໂລກຂອງວິສະນຸ ກໍໄດ້ກ່າວກັບແຜ່ນດິນດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ໃນສະພາເທວະ.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes accountability to vows: even divine beings are bound to fulfill promises made in a formal council. Ethically, it highlights that commitments—especially those made for the world’s welfare—must be completed without delay.
Earth approaches the assembled gods and reminds them of a promise made earlier in Brahmā’s court to accomplish her intended task. After hearing her appeal, a revered figure in the divine assembly responds to Earth with a smile, indicating the gods’ engagement with her request.