Shloka 30
Gandhārī’s Lament for Bhūriśravas and Śakuni
Book 11, Chapter 24
कथं च नायं तत्रापि पुत्रान्मे भ्रातृभि: सह । विरोधयेदजुप्रज्ञाननजुर्मधुसूदन,मधुसूदन! मेरे पुत्र सरल बुद्धिके हैं। मुझे भय है कि उन पुण्यलोकोंमें पहुँचकर यह शकुनि फिर किसी प्रकार उन सब भाइयोंमें परस्पर विरोध न उत्पन्न कर दे
kathaṃ ca nāyaṃ tatrāpi putrān me bhrātṛbhiḥ saha | virodhayed ajñaprajñān añjur madhusūdana ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວຈະບໍ່ເປັນໄປໄດ້ດອກຫຼື ວ່າແມ່ນແຕ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໃນໂລກອັນເປັນກຸສົນເຫຼົ່ານັ້ນ—ຄົນນີ້ຈະກໍ່ໃຫ້ລູກຊາຍຂ້າພະເຈົ້າຂັດແຍ້ງກັບພີ່ນ້ອງຂອງເຂົາອີກ? ລູກຊາຍຂ້າພະເຈົ້າໃຈງ່າຍ; ຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານວ່າ ຊະກຸນິເມື່ອໄປຮອດໂລກອັນສັກສິດເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ຈະວາງກົນໃຫ້ເກີດຄວາມບາດໝາງກັນໃນບັນດາພີ່ນ້ອງທັງຫມົດອີກຄັ້ງ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the enduring danger of deceitful counsel: even in a context associated with merit and sanctity, a habitual instigator can rekindle hostility. Ethically, it warns that peace among kin requires vigilance, wise discernment, and protection of the simple-hearted from manipulation.
The speaker expresses anxiety that Śakuni—known for fomenting rivalry—might again create discord among the brothers, even after they have reached meritorious realms. The concern rests on the sons’ simplicity and susceptibility to being provoked into conflict.