स्त्रीपर्व — गान्धारीभीमसेनसंवादः
Strī-parva — Gāndhārī–Bhīmasena Dialogue on Wartime Conduct
स्वं च धर्म परिस्मृत्य वाचं चोक्तां मनस्विनि । कोपं संयच्छ गान्धारि मैवं भू: सत्यवादिनि,“मनस्विनी गान्धारी! अपने धर्म तथा कही हुई बातका स्मरण करके क्रोधको रोको। सत्यवादिनी! अब फिर तुम्हारा ऐसा बर्ताव नहीं होना चाहिये”
svaṃ ca dharmaṃ parismṛtya vācaṃ coktāṃ manasvini | kopaṃ saṃyaccha gāndhāri maivaṃ bhūḥ satyavādini ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄົນໃຈແຂງ ການທາຣີ, ຈົ່ງລະລຶກທຳມະຂອງເຈົ້າ ແລະ ຄຳທີ່ເຈົ້າເຄີຍກ່າວໄວ້; ແລ້ວຈົ່ງຫ້າມຄວາມໂກດ. ໂອ ຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ, ຢ່າເຮັດແບບນີ້ອີກ.”
वैशम्पायन उवाच
Even in overwhelming grief, one should remember one’s dharma and remain consistent with one’s own truthful words; anger must be restrained so that sorrow does not turn into harmful conduct.
In the aftermath of the war, Gāndhārī’s grief and wrath surge; the narrator’s voice (Vaiśampāyana) frames an admonition urging her to recall her duty and prior statements and to check her anger.