Shloka 443
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
अशोच्यो हि हतः शूर: स्वर्गलोके महीयते । युद्धस्थलमें मारे गये शूरवीरके लिये किसी प्रकार भी शोक नहीं करना चाहिये। वह मारा गया शूरवीर स्वर्गलोकमें प्रतिष्ठित होता है, अतः कदापि शोचनीय नहीं है
aśocyo hi hataḥ śūraḥ svargaloke mahīyate |
ອຳບາຣີສະ ກ່າວວ່າ ນັກຮົບຜູ້ກ້າຫານທີ່ຖືກສັງຫານໃນສະໜາມຮົບ ບໍ່ຄວນຖືກໂສກເສົ້າ. ຜູ້ທີ່ລົ້ມລົງໃນໜ້າທີ່ແຫ່ງສົງຄາມ ຍ່ອມໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດໃນສະຫວັນ; ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຕາຍນັ້ນບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ເສົ້າໂສກ ແຕ່ເປັນການສຳເລັດກະສັດຕຣິຍະທັມມະ.
अम्बरीष उवाच
Educational Q&A
Do not grieve for a hero who dies in righteous battle; such a death is considered honorable and leads to exaltation in Svarga, aligning with the ethical ideal of steadfastness in one’s dharma.
In Śānti Parva’s discourse on dharma and conduct, Ambarīṣa states a kṣatriya-centered view of death in battle: the slain warrior is celebrated in heaven and thus should not be mourned.