Shloka 4
Yuddha-yajña-vyākhyāna (The Battle as Sacrifice): Ambarīṣa–Indra Saṃvāda
सर्वतेजोमयं दिव्यं विमानवरमास्थितम् | उपर्युपरि गच्छन्तं स्वं वै सेनापतिं प्रभुम्,वह सम्पूर्णत: तेजस्वी, दिव्य एवं श्रेष्ठ विमानपर बैठकर ऊपर-ऊपर चला जा रहा था। अपने शक्तिशाली सेनापतिको अपनेसे भी ऊपर होकर जाते देख सुदेवकी उस समृद्धिका प्रत्यक्ष दर्शन करके उदारबुद्धि राजा अम्बरीष आश्चर्यसे चकित हो उठे और इन्द्रदेवसे बोले
sarvatejomayaṁ divyaṁ vimānavaram āsthitam | uparyupari gacchantaṁ svaṁ vai senāpatiṁ prabhum ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ເຂົາ—ເຈົ້ານາຍແລະແມ່ທັບຂອງຕົນ—ນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານອາກາດອັນທິບ ແລະຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ທີ່ສ້າງດ້ວຍລັດສະໝີລ້ວນໆ ແລະຖືກເຫັນວ່າກຳລັງເຄື່ອນຂຶ້ນສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ເມື່ອເຫັນແມ່ທັບຜູ້ມີອຳນາດຂອງຕົນ ຂຶ້ນສູງເກີນຕົນໃນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນ, ພຣະຣາຊາ ອຳບະຣີສະ ຜູ້ໃຈກວ້າງ ກໍຕື່ນຕະລຶງ ແລະໄດ້ກ່າວກັບ ອິນທຣະ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary prosperity and honor can manifest as visible, ‘radiant’ outcomes of merit and righteous conduct, prompting humility and inquiry rather than envy—an ethical stance aligned with dharma.
A revered commander/lord is seen ascending higher and higher in a brilliant divine vimāna. King Ambarīṣa, astonished at this evident splendor, turns to Indra to ask about the cause and meaning of such exaltation.