Shloka 10
जो दुष्ट एवं पापिष्ठ मन्त्रियोंकी सहायतासे धर्मको हानि पहुँचाता है, वह सब लोगोंका वध्य हो जाता है और अपने परिवारके साथ ही शीघ्र संकटमें पड़ जाता है ।। अर्थानामननुष्ठाता कामचारी विकत्थन: । अपि सर्वा महीं लब्ध्वा क्षिप्रमेव विनश्यति,जो राजा अर्थ-सिद्धिकी चेष्टा नहीं करता और स्वेच्छाचारी हो बढ़-बढ़कर बातें बनाता है, वह सारी पृथ्वीका राज्य पाकर भी शीघ्र ही नष्ट हो जाता है
yo duṣṭa evaṁ pāpiṣṭha-mantriṇāṁ sahāyatā dharmaṁ haniṁ prāpayan karoti, sa sarva-lokānāṁ vadhyo bhavati sva-parivāreṇa saha ca śīghraṁ saṅkaṭe patati. arthānām ananuṣṭhātā kāmacārī vikatthanaḥ, api sarvāṁ mahīṁ labdhvā kṣipram eva vinaśyati.
ວາມະເທວະ ປະກາດວ່າ: «ກະສັດຜູ້ໃດອາໄສການສະໜັບສະໜູນຈາກມະນະຕຣີຊົ່ວຊ້າ ແລະບາບຫນັກ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ທັມມະເສຍຫາຍ ແລະຖືກບ່ອນທຳລາຍ—ກະສັດນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ຄວນຖືກຂ້າໃນສາຍຕາຂອງປະຊາທັງປວງ ແລະຈະຕົກສູ່ວິບັດຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມຄອບຄົວ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ກະສັດຜູ້ໃດບໍ່ພາກພຽນໃນການສຳເລັດອັດຖະ—ບໍ່ຂະຫຍັນສະສົມຊັບພະຍາກອນ ແລະການປົກຄອງທີ່ຖືກທາງ—ແຕ່ກັບເຮັດຕາມໃຈ ແລະອວດອ້າງຢ່າງຫຍິ່ງຍະໂສ ຈະພິນາດໄວ ແມ້ໄດ້ຄອບຄອງແຜ່ນດິນທັງປວງກໍຕາມ».
वामदेव उवाच
Educational Q&A
A king’s legitimacy depends on protecting dharma and practicing disciplined statecraft: if he undermines dharma through corrupt advisers, or neglects the proper pursuit of artha while acting whimsically and boastfully, he becomes publicly condemnable and quickly meets ruin along with his household.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Vāmadeva addresses principles of rulership, warning that association with evil ministers and negligent, self-indulgent governance leads to swift political and personal destruction, even for a monarch who has gained vast dominion.