Shloka 11
उतथ्योपदेशः—राजधर्मः, दर्पनिग्रहः, प्रजारक्षणम्
Utathya’s Instruction: Royal Dharma, Restraint of Pride, Protection of Subjects
देवा: पूजां न जानन्ति न स्वधां पितरस्तदा । न पूज्यन्ते हतिथयो यदा पापो न वार्यते,जब पापको रोका नहीं जाता, तब देवता पूजाको नहीं जानते हैं, पितरोंको स्वधा (श्राद्ध) का अनुभव नहीं होता है तथा अतिथियोंकी कहीं पूजा नहीं होती है
devāḥ pūjāṃ na jānanti na svadhāṃ pitaras tadā | na pūjyante hy atithayo yadā pāpo na vāryate ||
ອຸຕັດຖະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຄວາມຊົ່ວບໍ່ຖືກຫ້າມປາມ ບັນດາເທວະດາບໍ່ຮັບຮູ້ການບູຊາອີກຕໍ່ໄປ, ບັນພະບຸລຸດບໍ່ໄດ້ຮັບສະວະທາ (svadhā) ໃນພິທີສຣາດທະ, ແລະແຂກກໍບໍ່ຖືກເຄົາລົບຕ້ອນຮັບ. ໃນສັງຄົມແບບນັ້ນ ການລະເລີຍວິໄນທາງທຳມະ ກັດກິນຊ່ອງທາງທີ່ຄ້ຳຈຸນພັນທະຕໍ່ເທວະດາ ບັນພະບຸລຸດ ແລະສັງຄົມ.
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
Ritual life (worship, śrāddha, hospitality) depends on moral governance: if sin is not restrained, society loses the capacity to honor gods, ancestors, and guests, and dharma collapses from within.
Utathya is instructing about dharma in the Shanti Parva, emphasizing that unchecked wrongdoing undermines religious rites and social duties, so ethical restraint is the foundation for meaningful worship and communal well-being.