अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
आत्माराम: प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृति: । अकुर्वाण: परै: काज्चित् संविदं जातु कैरपि
ātmārāmaḥ prasannātmā jaḍāndhabadhirākṛtiḥ | akurvāṇaḥ paraiḥ kāñcit saṃvidaṃ jātu kair api ||
ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຊື່ນຊົມຄວາມສຸກໃນອາດຕະມາເທົ່ານັ້ນ ແລະຮັກສາໃຈພາຍໃນໃຫ້ສະຫງົບສຸກຢູ່ເສມອ. ທຳທ່າທາງດັ່ງຄົນທຶບ ຄົນຕາບອດ ແລະຄົນຫູໜວກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຂົ້າສົນທະນາກັບໃຜເລີຍ; ຈະບໍ່ເວົ້າກັບຜູ້ອື່ນ ບໍ່ເບິ່ງພວກເຂົາ ແລະບໍ່ຟັງພວກເຂົາ—ພົບຄວາມພໍໃຈແຕ່ໃນການພິຈາລະນາຕົນເອງ.”
युधिछिर उवाच
The verse teaches radical inwardness: cultivating serenity and self-sufficiency by withdrawing from social exchange and sensory engagement, as a discipline of detachment and self-contemplation.
Yudhiṣṭhira expresses an intention to renounce ordinary interaction—speaking, seeing, and hearing—adopting an outwardly unresponsive demeanor, and to seek peace through absorption in the Self.