Shloka 3
Chapter 78: Royal Responsibility for Wealth, Social Order, and the Protection of Dvijas
Kekaya Exemplum
विकर्मस्थाश्ष नोपेक्ष्या विप्रा राज्ञा कथठ्चन । इति राज्ञां पुरावृत्तमभिजल्पन्ति साधव:,अपने वर्णके विपरीत कर्मोमें लगे हुए ब्राह्मणोंकी राजाको किसी प्रकार उपेक्षा नहीं करनी चाहिये (क्योंकि उन्हें दण्ड देकर भी राहपर लाना राजाका कर्तव्य है)। साधुपुरुष इसीको राजाओंका प्राचीनकालसे चला आता हुआ बर्ताव या धर्म कहते हैं
Bhīṣma uvāca: vikarmasthāś ca noprekṣyā viprā rājñā kathaṃcana | iti rājñāṃ purāvṛttam abhijalpanti sādhavaḥ ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມັນຜູ້ໃດທີ່ໄປປະພຶດກຳທີ່ຂັດກັບຄວາມປະພຶດອັນຄວນຂອງຕົນ ກະສັດບໍ່ຄວນເມີນເຉີຍເຂົາເລີຍ ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດ. ຜູ້ທຳມະຈິດກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນຈາຣີດບູຮານອັນເຄົາລົບ ທີ່ກະສັດທັງຫຼາຍຖືປະຕິບັດມາແຕ່ເກົ່າກ່ອນ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king must not ignore Brahmins who have deviated into improper conduct; royal responsibility includes correcting even respected social groups when they stray from dharma, following established precedent.
In Bhishma’s instruction on rāja-dharma in the Śānti Parva, he states a rule of governance: the king should actively address misconduct among Brahmins, and he cites this as the traditional practice praised by the righteous.