Shloka 62
Daṇḍanīti and the King as the Cause of Yuga-Order (दण्डनीतिः राजधर्मश्च युगकारणत्वम्)
कृते कर्मणि राजेन्द्र पूजयेद् धनसंचयै: । दानेन च यथार्हेण सान्त्वेन विविधेन च,राजेन्द्र! जब कोई अभीष्ट कार्य पूरा हो जाय तो उसमें सहयोग करनेवालोंका बहुत-से धन, यथायोग्य पुरस्कार तथा नाना प्रकारके सान्त्वनापूर्ण मधुर वचनके द्वारा सत्कार करना चाहिये
kṛte karmaṇi rājendra pūjayed dhana-saṃcayaiḥ | dānena ca yathārheṇa sāntvena vividhena ca ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາເອກ! ເມື່ອກິດຈະການທີ່ປາດຖະນາໄດ້ສຳເລັດລົງແລ້ວ ຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອ—ໂດຍມອບຊັບສິນຢ່າງຫຼາຍ, ໂດຍໃຫ້ຂອງກຳນັນແລະລາງວັນຕາມຄວາມສົມຄວນຂອງແຕ່ລະຄົນ, ແລະໂດຍກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ຫວານຊື່ນ ແລະປອບໃຈຫຼາຍປະການ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຜູ້ປົກຄອງຈຶ່ງຮັກສາຄວາມຈົ່ງຮັກພັກດີ ຄວາມກະຕັນຍູ ແລະລະບຽບທຳອັນຊອບທຳໄວ້ໄດ້».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler should not forget collaborators after success: reward them materially (wealth and appropriate gifts) and emotionally/socially (kind, conciliatory words). Proper recognition sustains dharma, loyalty, and stable governance.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rāja-dharma. Here he gives practical counsel on how a king should treat those who helped accomplish an undertaking—by honoring and rewarding them suitably once the task is completed.