Shloka 2
राजा-दैवतत्वम् — The King as a Stabilizing ‘Daivata’ (Divine Function) in Social Order
भीष्म उवाच राष्ट्रस्यैतत् कृत्यतमं राज्ञ एवाभिषेचनम् | अनिन्द्रमबल राष्ट्र दस्यवो5भिभवन्त्युत,भीष्मजी बोले--युथिष्ठिर! राष्ट्र अथवा राष्ट्रवासी प्रजावर्गका सबसे प्रधान कार्य यह है कि वह किसी योग्य राजाका अभिषेक करे, क्योंकि बिना राजाका राष्ट्र निर्बल होता है। उसे डाकू और लुटेरे लूटते तथा सताते हैं
bhīṣma uvāca rāṣṭrasyaitat kṛtyatamaṃ rājña evābhiṣecanam | anindram abalaṃ rāṣṭraṃ dasyavo ’bhibhavanti uta ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບອານາຈັກ ໜ້າທີ່ຈໍາເປັນທີ່ສຸດ ແມ່ນການອະພິເສກ (ສະຖາປະນາ) ກະສັດ. ດິນແດນທີ່ບໍ່ມີກະສັດຍ່ອມອ່ອນແອ; ໂຈນ ແລະຜູ້ປົ້ນສະດົມຈະຂົ່ມເຫັງ ແລະນໍາໄປສູ່ຄວາມພິນາດ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A functioning polity requires legitimate, capable rulership: installing a king is the foremost public duty because governance provides protection and prevents lawlessness.
In the Shanti Parva discourse on rajadharma, Bhishma instructs Yudhishthira that a leaderless kingdom becomes vulnerable, allowing bandits and violent elements to dominate.