Cāturāśramya-dharma—Marks of the Four Āśramas (चातुराश्रम्यधर्मः)
पितृयज्ञास्तथा कृपा: प्रपाश्ष शयनानि च । दानानि च यथाकाल द्विजेभ्यो विसृजेत् सदा
pitṛyajñās tathā kṛpāḥ prapāś śayanāni ca | dānāni ca yathākālaṃ dvijebhyo visṛjet sadā ||
ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ຄວນຮັກສາໜ້າທີ່ທີ່ຄ້ຳຈຸນສັງຄົມ ແລະ ເຄົາລົບບັນພະບຸລຸດຢູ່ເສມອ—ການຖວາຍຍັນແດ່ປິຕຣະ (Pitṛs), ການມີເມດຕາກະລຸນາ, ການຈັດຕັ້ງແຫຼ່ງນ້ຳສາທາລະນະ, ການຈັດບ່ອນພັກແລະທີ່ນອນໃຫ້ຜູ້ເດີນທາງ, ແລະ ການໃຫ້ທານຕາມການແກ່ຜູ້ດວິຊະ (ພຣາຫມັນ). ທານທີ່ຖືກການ ແລະ ການເຮັດປະໂຫຍດສາທາລະນະເຫຼົ່ານີ້ ແມ່ນທຳມະອັນຍືນຍົງ».
इन्द्र उवाच
Dharma is expressed through sustained, timely beneficence: honoring ancestors (pitṛyajña/śrāddha), practicing compassion, creating public utilities like water-stations and lodging, and giving appropriate gifts—especially to dvijas—at the right time.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Indra speaks as a moral authority, enumerating concrete duties and charitable works that uphold social order and generate lasting merit.