Shloka 7
Kṣātra-Dharma, Daṇḍanīti, and Social Order
Indra–Māndhātṛ Dialogue
राजधर्मेष्वनुमता लोका: सुचरितै: सह । उदाद्वतं ते राजेन्द्र यथा विष्णुं महौजसम्,राजेन्द्र! उत्तम चरित्रों (धर्मों) सहित सम्पूर्ण लोक राजधर्ममें अन्तर्भूत हैं। यह बात मैं तुमसे कह चुका हूँ। किसी समय बहुत-से शूरवीर नरेश दण्डनीतिकी प्राप्तिके लिये सम्पूर्ण भूतोंके स्वामी महातेजस्वी सर्वव्यापी भगवान् नारायण देवकी शरणमें गये थे
bhīṣma uvāca | rājadharmeṣv anumātā lokāḥ sucaritaiḥ saha | udāhṛtaṃ te rājendra yathā viṣṇuṃ mahaujasam ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ໂລກທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍຈັນຍາບັນອັນສູງສົ່ງຂອງພວກເຂົາ—ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າຖືກຄອບຄຸມຢູ່ໃນຫນ້າທີ່ແຫ່ງການເປັນກະສັດ. ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ທ່ານແລ້ວ, ໂອ ຣາເຈນດຣະ, ດັ່ງທີ່ຂ້າເຄີຍເລົ່າເລື່ອງກ່ຽວກັບພຣະວິສນຸຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ. ໃນການກ່ອນການ, ກະສັດຜູ້ກ້າຫານຫຼາຍພະອົງ ປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບວິຊາດັນດະນີຕິ—ວິຊາແຫ່ງການປົກຄອງແລະການລົງໂທດອັນຍຸດຕິທຳ—ຈຶ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສສູງສຸດ ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທິດ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that rajadharma is comprehensive: the welfare and moral order of the worlds, along with virtuous conduct, are sustained through righteous kingship. Governance is therefore an ethical responsibility, not merely political power.
Bhishma reminds the king that he has already explained how all social order is included within rajadharma, and he introduces (or recalls) an illustrative ancient episode in which many warrior-kings sought instruction in statecraft (dandaniti) by taking refuge in the all-pervading Lord Narayana/Vishnu.