Shloka 20
अगम्यागमनं चैव वाच्यावाच्यं तथैव च । भक्ष्याभक्ष्यं च राजेन्द्र दोषादोषं च नात्यजन्,राजेन्द्र! उन्होंने अगम्यागमन, वाच्य-अवाच्य, भक्ष्य-अभक्ष्य तथा दोष-अदोष कुछ भी नहीं छोड़ा
agamya-āgamanaṃ caiva vācyāvācyaṃ tathaiva ca | bhakṣyābhakṣyaṃ ca rājendra doṣādoṣaṃ ca nātyajan ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ໂອ ຣາເຈນທຣະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ, ພວກເຂົາບໍ່ລະເວັ້ນສິ່ງໃດເລີຍ—ທັງການໄປຫາບ່ອນ ຫຼື ບຸກຄົນທີ່ຫ້າມໄປ, ການເວົ້າສິ່ງທີ່ຄວນເວົ້າ ຫຼື ບໍ່ຄວນເວົ້າ, ການກິນສິ່ງທີ່ອະນຸຍາດ ຫຼື ຫ້າມ, ແລະການກະທຳທີ່ຄວນຕຳນິ ຫຼື ບໍ່ຄວນຕຳນິ. ໃນຄວາມປະພຶດຂອງພວກເຂົາ ບໍ່ມີເຂດແດນແຫ່ງຄວາມເໝາະສົມໃດທີ່ບໍ່ຖືກລ່ວງລະເມີດ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Dharma requires discernment and restraint: one must know and uphold boundaries regarding forbidden association, proper speech, permissible food, and the distinction between blameworthy and blameless actions. Abandoning these distinctions leads to ethical collapse.
Bhīṣma, instructing the king (Yudhiṣṭhira) in Śānti Parva, describes a group’s degraded conduct: they no longer avoid prohibited acts and ignore moral and social discriminations, illustrating the consequences of losing dharmic discernment.