Shloka 17
अध्याय ५७ — राज्ञः नित्यप्रयत्नः, रक्षा-प्रधानता, तथा त्याग-नीतिः
Chapter 57: Constant Royal Vigilance, Primacy of Protection, and Principles of Dismissal
द्विट्छिद्रदर्शी नृपतिर्नित्यमेव प्रशस्यते । त्रिवर्ग विदितार्थश्न युक्तचारोपधिश्व॒ यः:,शत्रुओंके छिद्र देखनेवाले राजाकी सदा ही प्रशंसा की जाती है। जिसे धर्म, अर्थ और कामके तत्त्वका ज्ञान है तथा जिसने शत्रुओंकी गुप्त बातोंको जानने और उनके मन्त्री आदिको फोड़नेके लिये गुप्तचर लगा रखा है, वह भी प्रशंसाके ही योग्य है
dviṭ-chidra-darśī nṛpatir nityam eva praśasyate | trivarga-viditārthaś ca yukta-cāropadhiś ca yaḥ ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ກະສັດຜູ້ທີ່ເຝົ້າມອງຈຸດອ່ອນຂອງສັດຕູຢູ່ເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນເສມອ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜູ້ປົກຄອງທີ່ເຂົ້າໃຈເປົ້າໝາຍສາມປະການຂອງຊີວິດ—ທຳ (dharma), ອັດຖະ (artha), ກາມ (kāma)—ແລະຮັກສາເຄືອຂ່າຍສາຍລັບ ແລະ ຕ້ານສາຍລັບທີ່ຈັດລະບຽບດີ ເພື່ອເປີດເຜີຍຄວາມລັບຂອງສັດຕູ ແລະທຳລາຍແຜນການຂອງບັນດາມະນະຕີ ກໍຄວນໄດ້ຮັບຄຳຊົມເຊີຍ. ຂໍ້ທຳຄື: ການປົກຄອງຢ່າງຮອບຄອບ ຕ້ອງປະສານການພິຈາລະນາທາງທຳກັບການລະວັງໄພທາງລັດ ເພື່ອປົກປ້ອງແຜ່ນດິນໂດຍບໍ່ປະມາດ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A good king deserves praise when he combines ethical understanding (knowledge of dharma, artha, and kāma) with practical vigilance—especially the ability to detect enemy weaknesses and to use organized intelligence measures to protect the kingdom.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma advises Yudhishthira about qualities of effective rulership, highlighting reconnaissance, awareness of adversaries’ vulnerabilities, and the disciplined use of spies to uncover hostile plans and neutralize dangerous counsel.