Shloka 12
Adhyāya 55 — Yudhiṣṭhira’s Hesitation and Bhīṣma’s Authorization of Inquiry
Rājadharma Prelude
लोकस्य कदनं कृत्वा लोकनाथो विशाम्पते । अभिशापभयादू् भीतो भवन्तं नोपसर्पति,प्रजापालक भीष्म! ये लोकनाथ युधिष्ठिर जगत्का संहार करके शापके भयसे त्रस्त हो उठे हैं; इसीलिये आपके निकट नहीं आते हैं
lokasya kadanaṁ kṛtvā lokanātho viśāmpate | abhiśāpa-bhayād bhīto bhavantaṁ nopasarpati || prajā-pālaka bhīṣma! ye lokanātha yudhiṣṭhira jagat-kā saṁhāra karke śāpa-ke bhaya-se trasta ho uṭhe haiṁ; isīliye āpke nikaṭ nahīṁ āte haiṁ |
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາ! ເມື່ອໄດ້ນຳຄວາມພິນາດມາສູ່ໂລກແລ້ວ ຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງອານາຈັກກໍຫວາດຫວັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານຄຳສາບ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ກ້າເຂົ້າມາໃກ້ທ່ານ. ໂອ ພີສະມະ ຜູ້ພິທັກປະຊາ—ພະຣາຊາຢຸທິສະຖິຣ ຜູ້ສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມຢ້ານວ່າຈະຮັບຄຳສາບ ຫຼັງຈາກຄວາມພິນາດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ ຈຶ່ງຫ່າງໄກຈາກການປະທັບຂອງທ່ານ».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even a righteous ruler may be shaken after mass violence; moral governance requires confronting remorse and seeking guidance from elders and dharma-teachers rather than withdrawing in fear.
Vāyu explains to Bhīṣma that Yudhiṣṭhira, burdened by the devastation of the war and fearing the consequences of a curse, is hesitant to approach Bhīṣma for counsel.