Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
एतेषां पितरश्रैव तथैव च पितामहा: । मदर्थ निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा
eteṣāṃ pitaraś caiva tathaiva ca pitāmahāḥ | mad-arthaṃ nihatā yuddhe rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
ວາສຸເທວະ ກ່າວວ່າ: «ບິດາຂອງພວກເຂົາ ແລະປູ່ຂອງພວກເຂົາກໍເຊັ່ນກັນ ຖືກສັງຫານໃນສົງຄາມເພາະຂ້າ ໂດຍຣາມ (ປະຣະສຸຣາມ) ຜູ້ກະທຳບໍ່ຮູ້ເມື່ອຍ. ເມື່ອລະລຶກເຖິງນີ້ ຄວນເຂົ້າໃຈພາລະອັນລຶກລັບທີ່ສົງຄາມທິ້ງໄວ້ໃຫ້ສືບທອດ—ວ່າການກະທຳ ‘ເພື່ອເຫດຂອງຄົນອື່ນ’ ອາດຜູກມັດລູກຫຼານໃຫ້ຕິດຢູ່ກັບຄວາມຢ້ານ, ຄວາມເຄືອງໃຈ, ຫຼືໜ້າທີ່»
वासुदेव उवाच
The verse highlights how violence undertaken ‘for someone’s sake’ (mad-artham) generates lasting moral and social consequences: it can create inherited grievances and obligations, reminding rulers and warriors to weigh causes and outcomes carefully within dharma.
Vāsudeva refers to earlier killings in war: the fathers and grandfathers of certain people were slain by Rāma (Paraśurāma), described as indefatigable in action. The statement frames present tensions against a background of past bloodshed and its lingering effects.