Kurukṣetra-anudarśanam — Rāma-hradāḥ and the Question of Kṣatra Continuity (शान्ति पर्व, अध्याय ४८)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें भीष्मस्तवराजविषयक सैतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārate śāntiparvaṇi antargate rājadharmānuśāsanaparvaṇi bhīṣmastavarājaviṣayakaḥ saptacatvāriṃśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ມະຫາພາຣະຕະ» ພາຍໃນ «ສານຕິປະຣະວະ» ໂດຍສະເພາະໃນພາກ «ຣາຊະທັມມານຸສາສະນະ» (ການສັ່ງສອນເຖິງທັມມະຂອງພະມະຫາກະສັດ) ບົດທີ 47 ວ່າດ້ວຍການສັນລະເສີນພະມະຫາກະສັດໂດຍພຣະພີສະມະ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຂໍ້ປິດທ້າຍ (colophon) ນີ້ເປັນໝາຍເຖິງຈຸດປ່ຽນຜ່ານໃນການອະທິບາຍຈັນຍາທັມຂອງການປົກຄອງ ແລະຊີ້ວ່າໄດ້ຈົບລົງແລ້ວໜ່ວຍໜຶ່ງທີ່ອຸທິດໃຫ້ແກ່ອຸດົມຄະຕິ ແລະພາລະກິດຂອງການປົກຄອງອັນຊອບທັມ.
वैशम्पायन उवाच
This line is a colophon rather than a doctrinal verse; its ethical significance is structural: it closes a chapter within the Rājadharma instruction, emphasizing that the discourse is organized as formal guidance on righteous kingship and governance.
Vaiśampāyana marks the completion of the forty-seventh chapter in the Śānti Parva’s Rājadharmānuśāsana section, specifically a chapter centered on Bhīṣma’s praise and discussion relating to the king, before the text proceeds to the next unit.