Shloka 20
Yudhiṣṭhira’s Post-Accession Settlements and Approach to Vāsudeva (युधिष्ठिरस्य राज्यस्थापनं वासुदेवाभिगमनं च)
त॑ तथा भाषमाणं तु धर्मराजमरिंदमम् । नोवाच भगवान् किंचिद् ध्यानमेवान्वपद्यत,शत्रुओंका दमन करनेवाले धर्मराज युधिष्ठिर इस प्रकार कहते चले जा रहे थे; परंतु भगवानने उन्हें कोई उत्तर नहीं दिया। वे उस समय ध्यानमें मग्न थे
taṁ tathā bhāṣamāṇaṁ tu dharmarājam ariṁdamam | novāca bhagavān kiñcid dhyānam evānvapadyata ||
ເມື່ອຢຸທິສຖິຣະ ກະສັດຜູ້ຍຶດຖືທຳມະ ແລະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ຍັງກ່າວຕໍ່ໄປດັ່ງນັ້ນ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຕອບສິ່ງໃດເລີຍ. ແທນນັ້ນ ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ສະມາທິ ດຳລົງຢູ່ໃນຄວາມສງົບແຫ່ງການພິຈາລະນາ—ປານດັ່ງຊີ້ວ່າ ເວລານັ້ນບໍ່ແມ່ນເວລາໂຕ້ຖຽງ ແຕ່ເປັນເວລາໃຫ້ຄວາມໝັ້ນຄົງພາຍໃນ ແລະ ປັນຍາອັນແຈ້ງຊັດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of restraint: when speech cannot immediately resolve a moral or emotional turbulence, the wiser response may be contemplative silence. The Lord’s turning to dhyāna implies that clarity and right counsel arise from inner steadiness rather than reactive debate.
Yudhiṣṭhira continues speaking intensely, but the Blessed One does not answer. Instead, he becomes absorbed in meditation, signaling a pause in dialogue and a shift from outward discussion to inward reflection.