Shloka 56
धनै रत्नैश्व गोभिश्व वस्त्रैश्न समतर्पयत् । उन्होंने प्रत्येकके उद्देश्यसे हजारों ब्राह्मगोंको अलग-अलग धन, रत्न, गौ और वस्त्र देकर संतुष्ट किया
dhanai ratnaiś ca gobhiś ca vastraiś ca samatarpayat | sahasraśo brāhmaṇān pṛthak pṛthag uddiśya dhana-ratna-go-vastra-dānaiḥ santoṣayām āsa |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອິ່ມໃຈດ້ວຍທານ—ເງິນທອງ, ເພັດນິນຈິນດາ, ງົວ, ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ. ໂດຍມີໃຈຈົ່ງໃຈຕໍ່ຜູ້ຮັບແຕ່ລະຄົນ, ພຣະອົງໄດ້ແຈກຢາຍໃຫ້ພຣາຫມະນະນັບພັນ ແບບແຍກເປັນຄົນໆ ແລະໃຫ້ຕາມຄວາມເໝາະສົມ ທັງເງິນ, ຂອງມີຄ່າ, ງົວ, ແລະເສື້ອຜ້າ—ເປັນການໃຫ້ທານອັນຊອບທັມ ແລະໜ້າທີ່ຕໍ່ສັງຄົມຕາມທັມມະ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dāna as a dharmic obligation: wealth is to be used to support learned and ritual specialists, and giving should be intentional, appropriate, and personally directed—thereby sustaining social order and accruing ethical merit.
Vaiśampāyana narrates a scene of large-scale gifting in which thousands of brāhmaṇas are individually satisfied through distributions of money, jewels, cows, and clothing, emphasizing the donor’s deliberate and orderly generosity.