Shloka 35
दानपात्रापात्र-निर्णयः / Determining Worthy Gifts, Recipients, and Permissible Food
भयानक पराक्रमी कुन्तीपुत्र भीमसेनने उन बैलोंकी रास सँभाली। अर्जुनने तेजस्वी श्वैत छत्र धारण किया ।। प्रियमाणं च तच्छत्र॑ पाण्डुरं रथमूर्थनि । शुशुभे तारकाकीर्ण सितमभ्रमिवाम्बरे
vaiśampāyana uvāca | prīyamāṇaṃ ca tac chatraṃ pāṇḍuraṃ rathamūrdhani | śuśubhe tārakākīrṇaṃ sitam abhram ivāmbare ||
ພີມະເສນ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ ຜູ້ກ້າຫານນ່າຢ້ານ ໄດ້ຄວບຄຸມສາຍບັງຄັບງົວເຫຼົ່ານັ້ນ; ອາຣຈຸນະ ຖືຮົ່ມຂາວອັນສະຫວ່າງໄສ. ແລະຮົ່ມຂາວອ່ອນນັ້ນ ເມື່ອຖືຊູງເທິງຍອດລົດ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງງາມ—ດັ່ງເມກຂາວໃນຟ້າ ທີ່ມີດາວກະຈາຍເຕັມ. ໃນບັນບົດເລື່ອງ ພາບນີ້ເພີ່ມພູມສົງແລະອຳນາດອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ແກ່ພານດະວະ ສະແດງວ່າຄວາມພ້ອມຮົບຂອງພວກເຂົາເປັນລະບຽບ ແລະຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ ບໍ່ແມ່ນການອວດຄວາມຮຸນແຮງລ້ວນໆ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ethical ideal of ordered, legitimate power: royal insignia like the white parasol symbolize sovereignty exercised with dignity and auspicious restraint, suggesting that even in conflict, authority should appear disciplined and aligned with dharma rather than chaotic aggression.
The narrator describes a ceremonial detail on a chariot: a pale-white parasol is held above the chariot’s top and gleams beautifully, compared to a white cloud in a star-filled sky—an image that magnifies the grandeur and auspicious presence of the heroes’ procession.