Shloka 7
राजन्! जब परशुरामजीके साथ मेरा भयंकर युद्ध हुआ था, उस समय वसुओंने मुझे यह कथा सुनायी थी ।। पृच्छमानाय तत्त्वेन मया चैवोत्तमा तव । कथेयं कथिता पुण्या धर्म्या धर्मभूृतां वर,धर्मात्माओंमें श्रेष्ठ युधिष्ठि? इस समय जब तुमने परम धर्मके सम्बन्धमें मुझसे प्रश्न किया है, तब उसीके उत्तरमें मैंने यथार्थरूपसे यह पुण्यमयी धर्मसम्मत श्रेष्ठ कथा तुमसे कही है
rājan! yadā paraśurāmeṇa saha mama bhayaṅkaraṃ yuddham abhavat, tadā vasubhir iyaṃ kathā me śrāvitā. pṛcchamānāya tattvena mayā caivottamā tava. katheyaṃ kathitā puṇyā dharmyā dharmabhṛtāṃ vara, dharmātmāsu śreṣṭha yudhiṣṭhira! idānīṃ yadā tvaṃ paramadharmasaṃbandhe māṃ pṛcchasi, taduttarārthaṃ mayā yathārthataḥ eṣā puṇyamayī dharmasammatā śreṣṭhā kathā tubhyaṃ kathitā.
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ! ເມື່ອຄັ້ງໜຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຮົບພຸ້ນຮ້າຍກັບພຣະປະຣະຊຸຣາມະ, ໃນເວລານັ້ນພວກວະສຸໄດ້ເລົ່ານິທານນີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ. ແລະບັດນີ້ ເພາະທ່ານ—ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ—ໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈຈິງ ກ່ຽວກັບທຳອັນສູງສຸດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເລົ່າຕາມຄວາມເປັນຈິງ ນິທານອັນສັກສິດ ແລະຖືກທຳນີ້ ເປັນຄໍາຕອບແກ່ທ່ານ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຖືທຳ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma frames the teaching as a truthful, dharma-approved sacred narrative given in response to Yudhishthira’s inquiry into the highest dharma—emphasizing that ethical instruction should be grounded in truth (tattva) and transmitted through authoritative tradition.
Bhishma recalls that during his fearsome conflict with Parashurama, the Vasus told him a particular story. He now tells that same story to Yudhishthira as a direct answer to the king’s question about supreme dharma.