Shloka 3
/! [॥/7८॥ ' ५ व ! १८ श्र 2 22, भो भो: क्षाम्याभिभाषे त्वां न रोषं कर्तुमरहसि । इह त्वमभिसम्प्राप्त: कस्यार्थे कि प्रयोजनम्,हे ब्राह्मणदेव! आप मेरे अपराधोंको क्षमा करें। मुझपर रोष न करें। मैं आपसे पूछता हूँ कि आप यहाँ किसके लिये आये हैं? आपका क्या प्रयोजन है?
bhīṣma uvāca | bho bhoḥ, kṣāmyābhibhāṣe tvāṃ; na roṣaṃ kartum arhasi | iha tvam abhisamprāptaḥ kasyārthe kiṃ prayojanam, he brāhmaṇadeva ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂໍໃຫ້ອະໄພຕໍ່ຖ້ອຍຄໍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າ. ທ່ານບໍ່ຄວນໂກດ. ເມື່ອທ່ານມາຮອດທີ່ນີ້ແລ້ວ, ທ່ານມາເພື່ອໃຜ? ແລະຈຸດປະສົງຂອງທ່ານແມ່ນຫຍັງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ດຸດດັ່ງເທວະ?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a powerful elder like Bhishma models dharmic speech: he begins with apology, discourages anger, and asks the visitor’s purpose respectfully—showing humility, restraint, and proper honor toward a Brahmin.
Bhishma addresses an arriving Brahmin with deference, asks forgiveness for any offense in speech, requests that the Brahmin not become angry, and then inquires why the Brahmin has come and what he seeks.