प्रकाशितस्त्वं स्वगुणैर्यशोगर्भगभस्तिभि: । शशाड्ककरसंस्पर्शै्द्यैरात्मप्रकाशितै:
prakāśitastvaṁ svaguṇair yaśo-garbha-gabhastibhiḥ | śaśāṅka-kara-saṁsparśair yair ātma-prakāśitaiḥ ||
ພຣະພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: ເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີຂອງເຈົ້າເອງ—ເປັນດັ່ງລຳແສງແຫ່ງກຽດສັກສີອັນດີ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງໂດຍຕົນເອງ ແລະອ່ອນໂຍນສຸກສະບາຍດັ່ງແສງຈັນ. ຄວາມເລີດລ້ຳຂອງເຈົ້າເອງເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຮຸ່ງເຮືອງ ແລະນຳຄວາມສະຫງົບກັບກຳລັງໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃກ້.
ब्राह्मण उवाच
True radiance comes from inner virtue: good qualities generate ‘self-luminous’ renown that naturally comforts and benefits others, like the cool touch of moonlight.
A Brāhmaṇa addresses someone with respectful praise, using the metaphor of moonbeams to describe how the person’s virtues and good fame shine on their own and bring soothing influence to those around them.