यदिदं सप्तमं जन्म पद्मजं ब्रह्मणो नूप । तत्रैष धर्म: कथित: स्वयं नारायणेन ह
yad idaṃ saptamaṃ janma padmajaṃ brahmaṇo nūpa | tatraiṣa dharmaḥ kathitaḥ svayaṃ nārāyaṇena ha, nareśvara |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນການເກີດຄັ້ງທີເຈັດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ທຳມະນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວສອນ—ແທ້ຈິງໂດຍ ນາຣາຍະນະ ພຣະອົງເອງ. ໃນຕົ້ນການແຫ່ງກັລປະ, ພຣະອົງໄດ້ສອນທຳມະນີ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ ຜູ້ສ້າງໂລກ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຖ່າຍທອດຄຳສອນນີ້ໃຫ້ແກ່ ປຣະຊາປະຕິ ດັກສະ ເປັນຄົນທຳອິດ.
वैशम्पायन उवाच
The verse emphasizes the divine origin and authoritative transmission of Dharma: Nārāyaṇa teaches Dharma directly to Brahmā at the start of the kalpa, and Brahmā then passes it on to Dakṣa. Dharma is presented as primordial, revealed, and preserved through a lineage of teachers.
Vaiśampāyana addresses the king and situates the teaching within a cosmic timeline: during Brahmā’s lotus-born manifestation, Nārāyaṇa instructs Brahmā in Dharma at the beginning of creation, after which Brahmā first teaches Dakṣa, establishing an early chain of instruction.