Shloka 346
वे इस जगत्के आदिकारण, अमृतपद (मोक्षके आश्रय) सूक्ष्मस्वरूप, दूसरोंको शरण देनेवाले, अविचल और सनातन पद हैं। उदार शौनक! अपने मनको वशमें रखनेवाले सांख्ययोगी बुद्धिके द्वारा उन्हींका वरण करते हैं ।। इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि नारायणीये षट्चत्वारिंशदधिकत्रिशततमो<ध्याय:
vaiśampāyana uvāca | te ’sya jagata ādi-kāraṇaṃ amṛta-padaṃ (mokṣāśrayaṃ) sūkṣma-svarūpaṃ anyeṣāṃ śaraṇa-pradaṃ acalaṃ ca sanātanaṃ padaṃ | udāra śaunaka! saṃyata-manaso sāṅkhya-yoginaḥ buddhyā eva teṣām eva varaṇaṃ kurvanti || iti śrīmahābhārate śānti-parvaṇi mokṣa-dharma-parvaṇi nārāyaṇīye ṣaṭ-catvāriṃśad-adhika-triśata-tamo ’dhyāyaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະອົງແມ່ນເຫດປັດໃຈດັ່ງເດີມຂອງໂລກນີ້—ເປັນສະພາບອະມະຕະ ອັນເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງການຫຼຸດພົ້ນ—ມີສະພາບລະອຽດລຶກຊຶ້ງ, ເປັນທີ່ພັກພິງທີ່ປະທານແກ່ຜູ້ອື່ນ, ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະ ນິລັນດອນ ເປັນຖິ່ນສູງສຸດ. ໂອ ຊໍນະກະຜູ້ອຸດົມ! ບັນດາສາງຂະຍະ-ໂຍຄີ ຜູ້ຝຶກຈິດໄດ້ ເລືອກພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ໂດຍປັນຍາອັນຈຳແນກຮູ້»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Liberation is grounded in recognizing the Supreme as the primordial cause and eternal refuge; disciplined Sāṅkhya-yogins, mastering the mind, ‘choose’ that highest abode through discriminative intellect (buddhi), i.e., clear discernment of the Real over the transient.
Vaiśampāyana continues a doctrinal exposition within the Nārāyaṇīya section, addressing Śaunaka and describing the Supreme (Nārāyaṇa) as the subtle, eternal goal; he notes that mind-controlled Sāṅkhya-yogins approach and accept that Supreme through inner discernment.