Shloka 2
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
सर्वाश्रमाभिगमन सर्वतीर्थावगाहनम् | न तथा फलदं सौते नारायणकथा यथा,सूतकुमार! सम्पूर्ण ऋषि-आश्रमोंकी यात्रा करना और समस्त तीर्थोमें स्नान करना भी वैसा फलदायक नहीं है, जैसी कि भगवान् नारायणकी कथा है
śaunaka uvāca | sarvāśramābhigamanaṁ sarvatīrthāvagāhanam | na tathā phaladaṁ saute nārāyaṇakathā yathā, sūtakumāra |
ຊອນະກະ (Śaunaka) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊາວຕະ (Sauta), ບຸດແຫ່ງ ຊູຕະ (Sūta), ແມ່ນແຕ່ການໄປຢ້ຽມຢາມອາສຣົມຂອງລຶສີທັງປວງ ແລະການລົງອາບນ້ຳໃນຕິຣຖະອັນສັກສິດທັງຫມົດ ກໍບໍ່ໃຫ້ຜົນເທົ່າກັບການໄດ້ຟັງ ແລະພິຈາລະນາກະຖາອັນສັກສິດຂອງ ນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa). ເລື່ອງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເຫນືອກວ່າການເດີນທາງຈາລິກພາຍນອກ ໃນພະລັງຜົນທາງຈິດວິນຍານ.»
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that devotion expressed through hearing and engaging with Nārāyaṇa’s sacred narrative yields greater spiritual fruit than external acts like touring all sages’ hermitages or bathing at every pilgrimage site; inner orientation and transformative listening are superior to mere ritual travel.
Śaunaka addresses the Sūta narrator (Ugraśravas) and elevates the value of Nārāyaṇa-kathā, urging that the forthcoming discourse about the Lord is more efficacious than comprehensive pilgrimage and ritual bathing.