Shloka 104
Atithi-satkāra and the Consolation of Wise Counsel (अतिथिसत्कारः प्रज्ञानवचनस्य च पराश्वासनम्)
नारायणाद् वरं लब्ध्वा प्राप्प योगमनुत्तमम् । क्रमं प्रणीय शिक्षां च प्रणयित्वा स गालव:
nārāyaṇād varaṁ labdhvā prāpya yogam anuttamam | kramaṁ praṇīya śikṣāṁ ca praṇayitvā sa gālavaḥ ||
ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນຈາກນາຣາຍະນະ ແລະບັນລຸໂຍຄະວິໄນອັນສູງສຸດ ລະສີກາລະວະໄດ້ຈັດລະບົບການສະດຸດສະດອງວິດະຕາມລຳດັບ (krama) ແລະຍັງໄດ້ຮຽບຮຽງສາດ Śikṣā ວ່າດ້ວຍສຽງ ແລະການອອກສຽງ. ດ້ວຍການນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເປັນຜູ້ເດັ່ນທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ສຳເລັດໃນການຈັດລຳດັບວິດະຢ່າງມີລະບຽບ—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຮູ້ແຈ້ງທາງຈິດວິນຍານ ແລະການຮັກສາຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດຢ່າງລະມັດລະວັງ ເປັນໜ້າທີ່ທາງທຳອັນດຽວກັນ.
तामिन्द्र उवाच गच्छ नहुषस्त्वया वाच्योथ<पूर्वेण मामृषियुक्तेन यानेन त्वमधिरूढ
Educational Q&A
True spiritual attainment (anuttama-yoga) is meant to mature into dharmic service: preserving, clarifying, and transmitting sacred knowledge with precision. The verse links devotion to Nārāyaṇa with responsible scholarship—showing that inner realization and outer discipline in learning support each other.
The text praises the sage Gālava: after receiving a boon from Nārāyaṇa and attaining supreme yoga, he systematizes Vedic sequencing (krama) and composes Śikṣā (phonetics). He is presented as an early or foremost authority in these ordered methods of Vedic study.