Shloka 4
धर्मद्वारबहुत्वविमर्शः — Reflection on the Many ‘Doors’ of Dharma (Śānti-parva 342)
नामश्रि: कीर्तितिस्तस्य केशवस्य महात्मन: । पृष्टवान् केशवं राजन् फाल्गुन: परवीरहा,नरेश्वर! जिन नामोंके द्वारा उन महात्मा केशवका कीर्तन किया जाता है, शत्रुवीरोंका संहार करनेवाले अर्जुनने श्रीकृष्णसे उनके विषयमें इस प्रकार पूछा
nāmaśrīḥ kīrtitis tasya keśavasya mahātmanaḥ | pṛṣṭavān keśavaṃ rājan phālgunaḥ paravīrahā naraśvara |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະນາມອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະກຽດຕິຍົດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມະຫາອາດມະ ເກສະວະ ຖືກສັນລະເສີນ—ເລື່ອງນີ້ແຫຼະ ຟາລກຸນ (ອາຣຈຸນ) ຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ ໄດ້ຖາມເກສະວະດັ່ງນີ້, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical-religious value of kīrtana—remembering and praising the great-souled Keśava through his auspicious names—presenting reverent inquiry as a legitimate path to understanding divine qualities.
In the frame narration, Vaiśampāyana addresses the king (Janamejaya) and introduces that Arjuna (Phālguna), famed as a destroyer of enemy champions, questioned Kṛṣṇa (Keśava) about the names and renown by which he is praised.