Shloka 54
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
वैशम्पायन उवाच श्रुत्वैतद् देवदेवस्य वाक््यं हृष्टतनूरुहा: । ततस्ते विबुधा: सर्वे ब्रह्मा ते च महर्षय:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! देवाधिदेव भगवान् नारायणका यह वचन सुनकर उन सबके रोम हर्षसे खिल उठे। तदनन्तर उन सब देवताओं, महर्षियों और ब्रह्माजीने वेदोक्त विधिसे वैष्णव यज्ञका अनुष्ठान किया। उस यज्ञमें ब्रह्माजीने स्वयं भगवानके लिये भाग निश्चित किया
vaiśampāyana uvāca
śrutvaitad devadevasya vākyaṃ hṛṣṭa-tanūruhāḥ |
tatas te vibudhāḥ sarve brahmā te ca maharṣayaḥ ||
ໄວສຳປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງ “ເທວະເທວະ” ພຣະນາຣາຍະນະ ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາກໍສັ່ນສະເທືອນດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະ ມະຫາຣິສີ ໄດ້ປະກອບພິທີຍັດຍາແບບໄວສະນະວະ ຕາມພິທີວິທີທີ່ວິດາກຳນົດ; ແລະໃນພິທີນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາເອງໄດ້ກຳນົດສ່ວນຖວາຍອັນເປັນການເຉົາລົບແດ່ພຣະອົງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that when the Supreme is acknowledged, the proper response is reverent alignment—joyful assent expressed through Veda-guided action. Ethically, it affirms honoring rightful authority and sustaining cosmic order (ṛta/dharma) through disciplined, non-arbitrary practice.
After hearing the proclamation of the supreme deity (Nārāyaṇa), the gods, Brahmā, and the great seers are overwhelmed with devotional exhilaration and proceed to conduct a Vaiṣṇava sacrifice according to Vedic injunctions, with Brahmā assigning an offering-share specifically for the Lord.