धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
धारयामास देवेशो हस्तैर्यज्ञपतिस्तदा । यज्ञोंके स्वामी उन भगवान् देवेश्वर विष्णुने उस समय अपने हाथोंमें यज्ञवेदी, कमण्डलु, चमकीले मणिरत्न, उपानह, कुशा, मृगचर्म, दण्ड-काष्ठ और प्रज्वलित अग्नि-- ये सब वस्तुएँ ले रखी थीं,(कूृकलासं नृगं चैव मोचयिष्ये ह वै पुन: ।।
bhīṣma uvāca | dhārayāmāsa deveśo hastair yajñapatistadā | kūrkalāsaṃ nṛgaṃ caiva mocayiṣye ha vai punaḥ || tatra pautranimittena gatvā vai śoṇitaṃ puram | bāṇasya ca puraṃ gatvā kariṣye kadanaṃ mahat || maheśvaramahāsenau bāṇapriyahitaiṣiṇau ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ ໄດ້ຖືໄວ້ໃນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ ບັນດາເຄື່ອງບູຊາ—ແທ່ນຍັດຍະ, ກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ຳ), ແກ້ວມະນີສ່ອງປະກາຍ, ເກີບ, ຫຍ້າກຸສະ, ໜັງກວາງ, ໄມ້ທ່ອນ/ຄັນທອນ, ແລະໄຟອັກນິທີ່ລຸກໂຊນ. ອີກຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄຖ່ຖອນພຣະຣາຊາ ນຣະກະ ຜູ້ຕົກໄປຢູ່ໃນຄັນຂອງກິ່ງກ່າ (ລິຊາດ). ແລະໃນການອະວະຕານດຽວກັນນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຫຼານຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອະນິຣຸດທະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາ ໂສນິຕະປຸຣະ ເມືອງຂອງ ບານະ ແລະທີ່ນັ້ນຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂ້າຟັນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງໃນກອງອະສຸຣ—ແມ່ນແຕ່ ມະເຫສະວະຣະ ແລະ ສະກັນດະ ນາຍທະຫານໃຫຍ່ ຈະຢືນປົກປ້ອງ ໂດຍຫາສິ່ງທີ່ບານະຮັກແລະເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ລາວກໍຕາມ.
भीष्म उवाच
The passage frames Viṣṇu as the presiding power behind yajña (ritual order) and as the protector who intervenes to restore dharma: He both liberates the afflicted (Nṛga) and restrains adharma through force when necessary (the destruction at Śoṇitapura), even when opposed by formidable divine allies of the wrongdoer.
Bhīṣma describes the Lord holding ritual/ascetic emblems, then foretells two deeds in a future descent: rescuing King Nṛga from a reptile birth and going to Bāṇāsura’s capital Śoṇitapura for Aniruddha’s sake, where a major battle and slaughter will occur despite Śiva and Skanda supporting Bāṇa.