Shloka 131
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
जिज्ञासुर्लभते कामान् भक्तो भक्तगतिं व्रजेत् । इस कथाको आदिसे ही सुनकर रोगी रोगसे मुक्त हो जायगा, जिज्ञासु पुरुषको इच्छानुसार ज्ञान प्राप्त होगा और भक्त पुरुष भक्तजनोचित गतिको प्राप्त होगा ।।
jijñāsur labhate kāmān bhakto bhaktagatiṁ vrajet | tvayāpi satataṁ rājann abhyarcyaḥ puruṣottamaḥ ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃຝ່ຮູ້ຈະໄດ້ຮັບຈຸດໝາຍຕາມປາຖະໜາ; ຜູ້ມີພັກດີຈະໄປສູ່ຄະຕິອັນສົມຄວນແກ່ຜູ້ພັກດີ. ເມື່ອຟັງເລື່ອງນີ້ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ, ແມ່ນແຕ່ຄົນເຈັບກໍພົ້ນຈາກໂລກ; ຜູ້ສືບສວນຈະໄດ້ຄວາມຮູ້ຕາມປາຖະໜາ; ແລະຜູ້ພັກດີຈະໄດ້ຮັບເສັ້ນທາງ ແລະປາຍທາງອັນສົມຄວນແກ່ຜູ້ພັກດີ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານກໍຄວນນະມັດສະການບູຊາ «ປຸຣຸສົດຕະມະ» ຢ່າງສະເໝີ.»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that sincere engagement with sacred teaching—especially hearing it from the beginning—bears distinct fruits according to one’s disposition: relief for the afflicted, knowledge for the inquisitive, and a fitting spiritual destiny for the devotee; therefore the king should continually worship Puruṣottama, the Supreme Person.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the king on dharma and spiritual practice. Here he concludes a section with a phalaśruti (statement of benefits), praising the transformative results of hearing the sacred account and urging ongoing worship of Puruṣottama.