धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
नावासुदेवभक्ताय त्वया देयं कथंचन । नरेश्वर! इस प्रकार यह ऋषिसम्बन्धी आख्यान परम्परासे प्राप्त हुआ है। जो भगवान् वासुदेवका भक्त न हो, उसे किसी तरह भी इसका उपदेश तुम्हें नहीं देना चाहिये || १२५३ || (आख्यानमुतन्तमं चेदं श्रावयेद् यः सदा नृप । तदैव मनुजो भक्त: शुचिर्भूत्वा समाहित: ।।
nā vāsudeva-bhaktāya tvayā deyaṃ kathaṃcana | nareśvara! evaṃ ṛṣi-sambandhī ākhyāna-paramparayā prāptaṃ | yo bhagavān vāsudevasya bhakto na bhavati, tasmai kathaṃcid api asyopadeśas tvayā na dātavyaḥ || (ākhyānam uttamaṃ cedam śrāvayed yaḥ sadā nṛpa | tadaiva manujo bhaktaḥ śucir bhūtvā samāhitaḥ || prāpnuyād acirād rājan viṣṇulokaṃ sanātanam |) matto 'nyāni ca te rājann upākhyāna-śatāni vai
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເຈົ້າຢ່າໄດ້ມອບຄໍາສອນນີ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີພັກດີຕໍ່ ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ເດັດຂາດ. ດັ່ງນັ້ນ ອາຄະຍານທີ່ຜູກພັນກັບບັນດາິສີນີ້ ໄດ້ສືບຕໍ່ກັນມາຕາມປະເພນີຢ່າງບໍ່ຂາດຕອນ. ຜູ້ໃດບໍ່ແມ່ນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວາສຸເທວະ ກໍບໍ່ຄວນໃຫ້ເຈົ້າສອນເຂົາເລີຍ. ແລະ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ, ຜູ້ໃດທີ່ສະເໝີອ່ານທ່ອງ ຫຼືເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນໄດ້ຟັງ ອຸປາຄະຍານອັນດີເລີດນີ້ ຈະເປັນຜູ້ພັກດີ—ບໍລິສຸດ ແລະຈິດຕັ້ງໝັ້ນ—ແລ້ວໄມ່ຊ້າກໍຈະໄດ້ເຖິງໂລກອັນນິລັນດອນຂອງ ວິສະນຸ (Viṣṇu). ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້ອຍຍັງມີນິທານສອນໃຈອື່ນໆອີກຫຼາຍຮ້ອຍເລື່ອງຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າ.”
भीष्म उवाच
Sacred instruction is to be entrusted only to those who have devotion to Vāsudeva; faithful hearing/recitation of such a narrative purifies the mind and leads to the eternal realm of Vishnu.
Bhishma, addressing the king, concludes an inherited rishi-tradition account by warning against teaching it to non-devotees, praises the spiritual fruit of regularly reciting it, and then signals that he has many more instructive tales to relate.