Shloka 115
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
कथं स न विजानीयात् प्रभावममितौजस: । भगवान् ब्रह्मा तो उन्हीं नारायणसे प्रकट हुए हैं। फिर वे उन महातेजस्वी नारायणका प्रभाव कैसे नहीं जानते होंगे? ।।
kathaṁ sa na vijānīyāt prabhāvam amitaujasaḥ | bhagavān brahmā tu tebhyo nārāyaṇād eva prakaṭo bhavati | atha sa mahātejaso nārāyaṇasya prabhāvaṁ kathaṁ na jānīyāt ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: “ທ່ານຈະບໍ່ຮູ້ພຣະອານຸພາບຂອງຜູ້ມີພະລັງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ເພາະແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປະເສີດ ກໍປາກົດອອກມາຈາກນາຣາຍະນະນັ້ນເອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈະມີໃຜບໍ່ຮັບຮູ້ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າຂອງຂອງນາຣາຍະນະຜູ້ສະຫງ່າລາສີສູງສຸດໄດ້? ນີ້ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຫຼັກເທວະວິທະຍາ ແຕ່ເປັນຫຼັກຈັນຍາທຳດ້ວຍ: ປັນຍາທີ່ແທ້ ເລີ່ມຈາກການຍອມຮັບແຫຼ່ງສູງສຸດ ແລະ ຄວາມນົບນ້ອມຕໍ່ແຫຼ່ງນັ້ນ ກໍເປັນຮູບແບບໜຶ່ງຂອງທຳ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts Nārāyaṇa’s supreme status: since even Brahmā is said to manifest from Nārāyaṇa, it is unreasonable to deny or ignore Nārāyaṇa’s prabhāva (majestic power). Ethically, it promotes humility and right recognition of the highest source as part of dharma.
In the Śānti Parva discourse, Bhīṣma instructs the king by grounding his teaching in cosmic hierarchy: he points to Brahmā’s dependence on Nārāyaṇa to emphasize why Nārāyaṇa’s greatness should be acknowledged.