श्वेता: पुमांसो गतसर्वपापा- श्क्षुमुष: पापकृतां नराणाम् | वज्रास्थिकाया: सममानोन्माना दिव्यावयवरूपा: शुभसारोपेता:,उस द्वीपमें सब प्रकारके पापोंसे रहित श्वेत वर्णवाले पुरुष निवास करते हैं। उनकी ओर देखनेसे पापी मनुष्योंकी आँखे चौंधिया जाती हैं। उनके शरीर तथा हड्डियाँ वज्रके समान सुदृढ़ होती हैं। वे मान और अपमानको समान समझते हैं। उनके अंग दिव्य होते हैं। वे शुभ (योगके प्रभावसे उत्पन्न) बलसे सम्पन्न होते हैं। उनके मस्तकका आकार छत्रके समान और स्वर मेघोंकी घटाके गर्जनकी भाँति गम्भीर होता है। उनके बराबर-बराबर चार भुजाएँ होती हैं। उनके पैर सैकड़ों कमलसदृश रेखाओंसे सुशोभित होते हैं। उनके मुँहमें साठ सफेद दाँत और आठ दाढ़ें होती हैं। वे सूर्यके समान कान्तिमान् तथा सम्पूर्ण विश्वको अपने मुखमें रखनेवाले महाकालको भी अपनी जिद्ठाओंसे चाट लेते हैं
śvetāḥ pumāṁso gatasarvapāpāś cakṣu-muṣaḥ pāpakṛtāṁ narāṇām | vajrāsthi-kāyāḥ samamānonmānā divyāvayava-rūpāḥ śubha-sāropetāḥ ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ໃນເກາະນັ້ນ ມີບຸລຸດຜິວຂາວອາໄສຢູ່ ຜູ້ບໍ່ມີບາບໃດໆເຫຼືອຢູ່ເລີຍ. ສຳລັບຄົນມີບາບ ແຕ່ພຽງເບິ່ງໄປທາງພວກເຂົາ ກໍເຮັດໃຫ້ຕາພຣ່າມົວຈາກຄວາມຈ້າ. ຮ່າງກາຍ ແລະແມ່ນແຕ່ກະດູກຂອງພວກເຂົາ ແຂງດັ່ງວັດຊະຣະ. ພວກເຂົາເຫັນກຽດສັກສີ ແລະຄວາມອັບອາຍ ເປັນສິ່ງສະເໝີກັນ. ອະວະຍະວະຂອງພວກເຂົາມີຮູບອັນເທວະດາ ແລະພ້ອມດ້ວຍພະລັງອັນມົງຄຸນ (ເກີດຈາກຄວາມເລິດລ້ຳແຫ່ງໂຢຄະ).
नारद उवाच
Moral purity and yogic discipline culminate in steadiness of mind: the truly perfected are described as free from sin and unmoved by honor or dishonor, suggesting that ethical conduct and inner equanimity are marks of spiritual attainment.
Nārada is describing extraordinary inhabitants of a certain island: radiant, sinless men whose very appearance overwhelms the sinful, possessing adamantine bodies and divine limbs, and characterized by equal regard for praise and blame.