अश्वशिरो-आख्यानम्
Aśvaśiras / Hayaśiras Narrative: Retrieval of the Vedas
नरनारायणाभ्यां च कृष्णेन हरिणा तथा । 'पहले ये एक ही रूपमें विद्यमान थे; फिर धर्मकी वंश-परम्पराका विस्तार करनेके लिये ये चार विग्रहोंमें प्रकट हुए। इन चारोंने अपने उपार्जित धर्मसे धर्मदेवकी वंश- परम्पराको बढ़ाया है। अहो! इस समय नर
naranārāyaṇābhyāṃ ca kṛṣṇena hariṇā tathā | pūrvaṃ hy ete eka eva rūpe vidyamānā āsan; tataḥ dharmavaṃśa-paramparā-vistārārthaṃ caturṣu vigraheṣu prādurabhavan | ebhiś caturbhiḥ svopārjita-dharmeṇa dharmadevasya vaṃśa-paramparā vardhitā | aho! asmin kāle nara-nārāyaṇa-kṛṣṇa-hari-nāmānaś catvāro devā dharme mahad anugrahaṃ kṛtavantaḥ ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ, ແລະດັ່ງດຽວກັນ ກຣິດສະນະ ແລະ ຫະຣິ—ເຄີຍມີຢູ່ເປັນຮູບດຽວ. ຕໍ່ມາ ເພື່ອຂະຫຍາຍສາຍສືບທອດແຫ່ງທັມມະ, ພວກເຂົາໄດ້ປາກົດເປັນສີ່ພຣະວິກຣະຫະອັນແຕກຕ່າງ. ໂດຍທັມມະທີ່ທັງສີ່ໄດ້ບຳເນີນແລະຄຸ້ມຄອງ, ສາຍສືບທອດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງທັມມະຈຶ່ງເພີ່ມພູນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນການນີ້ ເທວະທັງສີ່—ນະຣະ, ນາຣາຍະນະ, ກຣິດສະນະ, ແລະ ຫະຣິ—ໄດ້ສະແດງພຣະກຸນອັນໃຫຍ່ຕໍ່ທັມມະ.
भीष्म उवाच
Dharma is upheld and expanded through divine agency: a single divine principle can manifest in multiple forms to protect, cultivate, and extend righteous order and its continuity in the world.
Bhishma praises Nara, Nārāyaṇa, Kṛṣṇa, and Hari, stating they were originally one essence but appeared as four embodiments to broaden the succession of Dharma, thereby strengthening the world’s moral order.