Shloka 4
अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
अनिष्टसम्प्रयोगाच्च विप्रयोगात् प्रियस्प च । मनुष्या मानसैर्दु:खैर्युज्यन्ते स्वल्पबुद्धय:,मन्दबुद्धि मनुष्य ही अप्रिय वस्तुकी प्राप्ति और प्रिय वस्तुका वियोग होनेपर मन-ही- मन दुखी होते हैं
aniṣṭasamprayogāc ca viprayogāt priyasya ca | manuṣyā mānasair duḥkhair yujyante svalpabuddhayaḥ ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ່າກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ນ່າພໍໃຈ ແລະເນື່ອງຈາກການພັດພາກຈາກສິ່ງທີ່ຮັກຫວານ ມະນຸດຜູ້ປັນຍານ້ອຍຈຶ່ງຖືກຜູກມັດດ້ວຍຄວາມທຸກໃນໃຈ. ຄໍາສອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວິໄນແຫ່ງໃຈ: ຄວາມທຸກຈະແຮງຂຶ້ນເມື່ອຄວາມສຸກພຶງພາການສຳພັດແລະການສູນເສຍພາຍນອກ; ແຕ່ຄວາມໝັ້ນຄົງເກີດຈາກການຮູ້ແຈ້ງ ແລະການສຳລວມພາຍໃນ.
नारद उवाच