Shloka 11
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
नित्यं क्रोधात् तपो रक्षेच्छ़ियं रक्षेच्च मत्सरात् । विद्यां मानावमानाभ्यामात्मानं तु प्रमादतः
nityaṁ krodhāt tapo rakṣec chriyaṁ rakṣec ca matsarāt | vidyāṁ mānāvamānābhyām ātmānaṁ tu pramādataḥ ||
ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຄວນຮັກສາຕະປະ (ຕະປັສ) ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມໂກດຢູ່ເສມອ; ຮັກສາຄວາມຮັ່ງມີໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມອິດສາ; ຮັກສາວິຊາຄວາມຮູ້ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຫວັ່ນໄຫວເນື່ອງຈາກກຽດຕິຍົດແລະຄວາມອັບອາຍ; ແລະປົກປ້ອງຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມປະມາດ. ຄຳສອນຄືວ່າ ຄຸນຄ່າໃນໃຈແລະຜົນສຳເລັດ ບໍ່ໄດ້ສູນເສຍເປັນຫຼັກເນື່ອງຈາກສັດຕູພາຍນອກ ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດພາຍໃນສີ່ປະການນີ້ ທີ່ຄ່ອຍໆທຳລາຍຄວາມພາກພຽນທາງທຳ, ຄວາມຜາສຸກໂລກີ, ແລະການຄອບຄຸມຕົນເອງ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vigilant self-guarding: anger destroys austerity, envy corrodes prosperity, obsession with honor/dishonor destabilizes learning, and heedlessness endangers the whole person. Therefore one should treat these inner faults as the primary threats to dharmic life.
Nārada is instructing the listener in Shānti Parva with practical ethical counsel, listing specific inner dangers and what each one undermines, as part of a broader discourse on peace, self-discipline, and sustaining virtue.