Shloka 503
Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
सोअभिध्यानाद् ब्राह्मणस्य पराभूयादसंशयम् । स्वयम्भू ब्रह्माने यहाँ देवताओंकी स्तुतिके लिये वेदोंकी सृष्टि की है। जो मोहवश वेदके पारंगत ब्राह्मणकी निन्दा करता है
bhīṣma uvāca | so’bhidhyānād brāhmaṇasya parābhūyād asaṁśayam | svayambhū brahmāṇa iha devatā-stuti-kṛte vedānāṁ sṛṣṭiṁ kṛtavān | yo mohavaśād veda-pāraṅgataṁ brāhmaṇaṁ nindati sa tasya aniṣṭa-cintanena niḥsaṁdehaṁ parābhavaṁ prāpnoti |
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ມີຈິດຄິດຮ້າຍຕໍ່ພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພິນາດໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ ເພາະຄວາມອາຄາດນັ້ນເອງ. ເພາະພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ເກີດຂຶ້ນເອງ) ໄດ້ສ້າງພຣະເວດເພື່ອການສັນລະເສີນເທວະດາ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ຖືກມົວມົນຄອບງໍາ ໄປຕິຕຽນພຣາຫມັນຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ ຜູ້ນັ້ນຈະຕົກຢູ່ໃນຄວາມພ່າຍແພ້ແລະເຄາະຮ້າຍ ເພາະໃຈໄດ້ຫັນໄປຫາການຄິດຮ້າຍຕໍ່ຜູ້ອື່ນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Malicious fixation and verbal censure directed at a Veda-mastered Brahmin is adharma and becomes self-destructive; ill-will (aniṣṭa-cintana/abhidhyāna) ripens into one’s own downfall (parābhava).
In Bhishma’s instruction during the Śānti Parva, he warns about the ethical and karmic danger of reviling learned Brahmins, grounding the warning in the sacred status of the Vedas as created by Svayambhū Brahmā for divine praise.