Shloka 29
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
प्रावेशयत् तत: कक्ष्यां द्वितीयां राजवेश्मन: । उसने मध्याह्नकालीन तेजस्वी सूर्यकी भाँति शुकदेवजीको चुपचाप खड़ा देख हाथ जोड़कर प्रणाम किया और शास्त्रीय विधिके अनुसार उनकी यथोचित पूजा करके उन्हें राजभवनकी दूसरी कक्षामें पहुँचा दिया ।।
prāveśayat tataḥ kakṣyāṁ dvitīyāṁ rājaveśmanaḥ | asne madhyāhnakālīna-tejasvī sūrya iva śukadevaṁ cūpacāraṁ sthitaṁ dṛṣṭvā hastāñjalinā praṇamya śāstrīya-vidhinā yathocitaṁ pūjayitvā taṁ rājabhavanasya dvitīyāṁ kakṣyāṁ prāveśayat || tatrāsīnaḥ śukas tāta mokṣam evānvacintayat |
ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ນຳທ່ານເຂົ້າໄປຫ້ອງທີສອງໃນພຣະຣາຊວັງ. ເມື່ອເຫັນ ສຸກະເທວະ ຢືນຢູ່ຢ່າງງຽບ ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນຍາມທ່ຽງ, ລາວກໍປະນົມມືນົບນ້ອມ ແລະບູຊາຖວາຍກຽດຕາມພິທີທີ່ຄຳພີກຳນົດ, ແລ້ວນຳທ່ານເຂົ້າໄປຫ້ອງຂ້າງໃນອີກຫ້ອງໜຶ່ງ. ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ສຸກະ—ໂອ້ ລູກເອີຍ—ຄິດແຕ່ເລື່ອງໂມກສະເທົ່ານັ້ນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True spiritual greatness is recognized by inner radiance and detachment: even when honored with royal protocol, Śuka remains focused solely on mokṣa, while the householder-kingly side exemplifies dharma through reverent, scripture-guided hospitality.
A royal host respectfully receives Śukadeva, bows with joined hands, performs the appropriate ritual honors, and escorts him into an inner chamber; once seated, Śuka continues contemplating liberation alone.