सुशीघ्रमपि धावन्तं विधानमनुधावति । शेते सह शयानेन येन येन यथा कृतम्,जिस-जिस मनुष्यने जैसा कर्म किया है, वह उसके पीछे लगा रहता है। यदि कर्ता पुरुष शीघ्रतापूर्वक दौड़ता है तो वह भी उतनी ही तेजीके साथ उसके पीछे जाता है। जब वह सोता है, तब उसका कर्मफल भी उसीके साथ सो जाता है। जब वह खड़ा होता है, तब वह भी उसके पास ही खड़ा रहता है और जब मनुष्य चलता है, तब वह भी उसके पीछे- पीछे चलने लगता है। इतना ही नहीं, कोई कार्य करते समय भी कर्म-संस्कार उसका साथ नहीं छोड़ता। सदा छायाके समान पीछे लगा रहता है
suśīghram api dhāvantaṃ vidhānam anudhāvati | śete saha śayānena yena yena yathā kṛtam ||
ພີດສະມະກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຈະແລ່ນໄວປານໃດ ຜົນທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ຈາກກຳຂອງຕົນກໍແລ່ນຕາມຫຼັງເຂົາ. ເມື່ອເຂົານອນ ມັນກໍນອນຄຽງ; ເຂົາໄປທີ່ໃດ ແລະເຄີຍກະທຳແນວໃດ ຜົນຂອງການກະທຳນັ້ນກໍຜູກຕິດກັບເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ກຳບໍ່ລະທິ້ງຜູ້ກະທຳ—ດັ່ງເງົາ ມັນຕາມໄປທຸກຍາມພັກ ຍາມເຄື່ອນໄຫວ ແລະທຸກກິດການ ຊີ້ວ່າກົດເຫດຜົນທາງສິນທຳຫຼີກບໍ່ພົ້ນ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບສ່ວນຕົວບໍ່ອາດແລ່ນໜີໄດ້.
भीष्म उवाच
That the consequences of one’s actions (karma-phala), as part of the ordained moral order, inevitably follow the doer; no speed, concealment, or change of circumstance can sever the link between deed and result.
In the Shanti Parva’s instruction to Yudhishthira, Bhishma delivers a moral maxim: karma’s dispensation accompanies a person in all states—running, sleeping, standing, moving—emphasizing accountability within dharma.