Shloka 160
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
यश्न राजा महोत्साह: क्षत्रधर्मे रतो भवेत् | स तुष्येद् दशभागेन ततस्त्वन्यो दशावरै:
yaśn rājā mahotsāhaḥ kṣatradharme rato bhavet | sa tuṣyed daśabhāgena tatas tv anyo daśāvaraiḥ ||
ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ກະສັດຜູ້ມີຄວາມພາກພຽນຢ່າງໃຫຍ່ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນທຳຂອງກະສັດນັກຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ-ທຳ) ຄວນພໍໃຈກັບການເກັບພາສີເພີຍແຕ່ສ່ວນສິບໜຶ່ງຂອງລາຍໄດ້ປະຊາຊົນ. ສ່ວນຜູ້ປົກຄອງທົ່ວໄປ ທີ່ບໍ່ເທົ່າກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຄວນພໍໃຈແມ່ນແຕ່ນ້ອຍກວ່າສ່ວນສິບໜຶ່ງ. ຄວາມຫມາຍທາງທຳຄື: ຈົ່ງສຳລວມໃນການເກັບພາສີ ເພາະອໍານາດກະສັດຊອບທຳໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອປົກປ້ອງແລະຄ້ຳຈຸນທຳ»
भीष्य उवाच
Educational Q&A
A ruler must practice restraint in taxation: even a capable, dharma-abiding king should be content with a tenth share, and lesser rulers should take still less. Legitimate kingship is tied to protection and dharma, not extraction.
In the Shanti Parva’s instruction on rajadharma, Bhishma advises Yudhishthira on proper governance, specifically setting a moral limit on how much revenue a king should take from his subjects.