Shloka 148
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
तथा चैते प्रदुष्यन्ति राजन् ये कीर्तिता मया । तथैवास्य भयं तेभ्यो जायते पश्य यादृशम्,राजन! मैंने जिनका नाम लिया है, वे विद्वान् और शूरवीर आदि अपने प्रति राजाकी आशंका देखकर सचमुच ही उसके प्रति दुर्भाव रखने लगते हैं और फिर उनसे राजाको जैसा भय प्राप्त होता है, उसको आप स्वयं ही समझ लें
tathā caite praduṣyanti rājan ye kīrtitā mayā | tathaivāsya bhayaṁ tebhyo jāyate paśya yādṛśam ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: ແລະດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ກະສັດ, ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຂ້າໄດ້ເອີ້ນນາມ—ບັນດິດ ແລະວີລະບຸລຸດ—ເມື່ອເຫັນຄວາມສົງໄສຂອງຜູ້ປົກຄອງທີ່ພຸ່ງມາຫາພວກເຂົາ ກໍຈິງໆແລ້ວເກີດໃຈຮ້າຍ ແລະກາຍເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະອົງ. ແລ້ວຈາກພວກເຂົາ ກະສັດຈະພົບພາກັບຄວາມຢ້ານຢ່າງໃດ—ຈົ່ງເບິ່ງເອງວ່າມັນຈະກາຍເປັນແນວໃດ.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
A ruler’s suspicion can itself generate the very hostility and danger he fears; distrust provokes alienation, and alienation turns capable people into adversaries.
Bhishma continues instructing the king on governance, warning that those previously identified (such as learned or valorous men) may turn against the ruler when they perceive his fear and suspicion, leading to real threats to the throne.