Shloka 122
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
इसी प्रकार कुमारावस्थासे जवानीको और जवानीसे बुढ़ापेको वह प्राप्त होता है। इस क्रमसे उत्तरोत्तर अवस्थामें पहुँचनेपर पूर्व पूर्व अवस्थाका रूप नहीं देखनेमें आता है ।।
kalānāṁ pṛthagarthānāṁ pratibhedaḥ kṣaṇe kṣaṇe | vartate sarvabhūteṣu saukṣmyāt tu na vibhāvyate ||
ພີສະມະອະທິບາຍວ່າ ເຊັ່ນດຽວກັບການຜ່ານຈາກວັຍເດັກໄປສູ່ວັຍໜຸ່ມ ແລະຈາກວັຍໜຸ່ມໄປສູ່ວັຍເຖົ້າ—ເມື່ອເຖິງວັຍຫຼັງ ຮູບລັກຂອງວັຍກ່ອນກໍບໍ່ປາກົດອີກ—ດັ່ງນັ້ນໃນສັດມີຊີວິດທັງປວງ ຄວາມສາມາດ ແລະໜ້າທີ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນເພື່ອຈຸດປະສົງຕ່າງໆ ກໍປ່ຽນແປງທຸກຂະນະ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກມັນລະອຽດອ່ອນຢ່າງຍິ່ງ ຈຶ່ງບໍ່ຄ່ອຍຖືກຮັບຮູ້. ຄໍາສອນນີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຫຼີກບໍ່ພົ້ນຂອງການແປປ່ຽນ ແລະເຕືອນບໍ່ໃຫ້ຍຶດຕິດກັບຄວາມເປັນຕົນຫຼືສະພາບທີ່ຄິດວ່າຄົງທີ່.
भीष्य उवाच
Educational Q&A
All beings undergo continuous, moment-by-moment transformation in their faculties and conditions; the change is real but so subtle that it escapes ordinary perception. Therefore one should not cling to a fixed identity or assume permanence in bodily or mental states.
In the Śānti Parva discourse, Bhīṣma instructs the listener in a reflective, philosophical mode, using the familiar progression from childhood to youth to old age to illustrate how change is constant even when it is not immediately visible.